★Summerbluesky

เวลามีความสุข เราเขียนบล๊อก

เวลาเราเศร้า เราก็เขียนบล๊อก

วันนี้เราเศร้า จริงๆก็เศร้ามานานแล้วละ 

แต่ช่วงนี้มันรู้สึกแย่มากๆ

ตั้งแต่วันที่เธอบอกให้เราเลิกคิดเลิกหวังในวันนั้น วันลอยกระทงพอดี 

เราเข้าใจเธอมากกกกกในทุกสิ่งที่เธอพูดออกมา

ถ้าเราเป็นเธอ เรายังไม่รู้เลยว่าจะทนรอแบบเธอได้นานขนาดนี้มั้ย

หลายทีที่เราคิดว่าที่เธอยังคงพูดคุยและพบเจอกับเราต่อไปอยู่นั้นคงเป็นเพราะเธอสงสารเรา

เธอชอบบอกว่าเธอเองน่ะเจอเรื่องแบบนี้มาเยอะ เธอเข้มแข็ง

ส่วนเรา ดูเหมือนจะยังไม่เคยเจออะไรอย่างนี้มาก่อน

ลึกๆเธอคงเป็นห่วงอยู่บ้างเหมือนกัน

แต่เราเองก็ไม่รู้ว่าเธอจะทนกับเราแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้กลับไปเป็นนักเรียนอีกครั้งแหละ

เริ่มกลับมาเรียนภาษาญี่ปุ่นใหม่หลังจากทิ้งไปซะนาน

คราวนี้เริ่มต้นจากศูนย์กันเลย

ก่อนเข้าห้องเรียนก็แอบมีลุ้นๆว่าเพื่อนร่วมห้องจะเป็นยังไงบ้าง

คือเราก็กะไว้แล้วแหละว่าคงจะแก่ที่สุดในห้องเป็นแน่แท้

แต่ไงก็อย่าให้ห่างกันมากก็พอ กร๊าก เค้าไม่อยากเป็นป้า

พอไปถึงห้อง เห็นหน้าเพื่อนๆ แล้วก็ให้รู้สึกใจชื้นขึ้นบ้าง

เพราะดูๆก็มีหลากหลายวัยอยู่ แม้จะไม่อาวุโสอย่างเรา แต่ก็ถือว่าโตๆกันแล้วอะ

อย่างนี้ค่อยแอบแอ๊บเป็นพี่ได้อยู่ (ฮา)

วันแรกยังไม่รู้จักใครเลย เรานั่งกับที่รักอยู่แถวหลัง

โดนคุณครูเรียกให้อ่านไป 2 ครั้งแน่ะ แต่ที่รักไม่โดนเลย - * -

ได้ยินบ่นๆว่าทำไมเราไม่โดนเรียกมั่งว้า ฮ่า ฮ่า

สงสัยคราวหน้าคงต้องหาที่นั่งนำเสนอซะหน่อยแระ